کودکی

کودکی

 بازگشت به گذشته های دور ، همیشه آسانتر از بازگشت به گذشته های نزدیک است و به همین خاطر است که من به آسانی سالهای آغاز زندگی را به یاد می آورم.

سالهایی که در فضای مه آلود شمال و همراه با بوی درختان اوکالیپتوس سپری شدند

و ما اولین نفس هایمان را در زیر آسمانِ خاکستری شمال کشیدیم

و باز همان لحظاتِ اول با سنگینیِ ابر و با بوی افسانه ای باران آشنایی پیدا کردیم.

شبها به صدای خوشِ دیوانه وارِ امواج به خواب رفتیم و صبح ها با بوی جنگل و بوی دریا از خواب برخاستیم

و نخستین بازیها را نیز با گوش ماهیها ، اجسادِ مرغان ساحلی و سنگ پشت های تنبل کنار رودخانه شروع کردیم.

و همه ما از همان آغاز از یک خوشی غیر عادی روانی که البته در آن زمان برای خودمان کاملا عادی و معمولی بود ، بهره مند بودیم.

آری در کودکیمان غم بود اما کم بود ،

غمِ تجدیدی دختر همسایه که همبازیمان بود

غصه ی مردن بچه قورباغه هایی که در تشتِ روی ایوان جمع کرده بودیم

غمِ جوجه نشدن آخرین تخم مرغِ سر باز نکرده

غصه ی کم شدنِ گل های سرخ باغچه !!

                                                                                               فروغ و من

/ 4 نظر / 11 بازدید
ياچ

اين نوشته واقعا نه حقيقتا زيباست خيلی نوستالژيک و زيباست راستشو بگو خودت نوشتی؟

علی

کودکی! همه بجز من می خوان بر گردن به کودکی.. اما نمیشه...نمیشه...نمیشه....

شازده بی همتا

یاچ پایینش نوشتم که محصول مشترکه!!! فروغ و من بنده خدا فروغ اگه می دونست یکی مثه من پیدا میشه نوشتشو ادامه بده[چشمک] اونم با این وضع [زبان]

شازده بی همتا

لازم نیست به کودکی برگردیم می تونیم همین الان در کودکی به سر ببریم.[لبخند]